VERNER PANTON (1926-1998) duński geniusz designu lat 60. W dzieciństwie nic nie wskazywało na to, że ten mieszkaniec malutkiej wioski na wyspie Fionia stanie się w okresie powojennym niekwestionowanym guru wzornictwa wnętrz, niezłomnym propagatorem sztuki Pop Art. Interesował go raczej rysunek i malarstwo niż projektowanie wnętrz i mebli. 
Kształcił się w Technical School w Odense, a następnie studiował architekturę na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych (Det Kongelige Danske Kunstakademi) w Kopenhadze. Pierwsze, poważne szlify w branży zdobywał u boku wybitnego architekta i projektanta mebli – Arne Jacobsen'a. Jak sam mawiał, dwa lata w pracowni Jacobsen'a dały mu o wiele więcej niż cokolwiek innego. Panton wspomagał Jacobsen'a w pracy w latach 1950/52, w tym przy słynnym projekcie Ant Chair. 
Verner Panton uczył się od najlepszych mistrzów designu wnętrz: Paul'a Henningsen'a (oświetlenie), Hans'em Wegner'em (meble).
Późniejsze lata Panton poświęcił promowaniu własnej wizji wzornictwa. Jak na indywidualistę przystało robił to w bardzo oryginalny sposób – kupił starego Volkswagena, przerobił go na mobilne studio i wspólnie z kilkoma przyjaciółmi podróżował po Europie starając się sprzedać swoje prace lub choćby zainteresować nimi producentów. Nasycone barwami, pełne geometrycznych kształtów, ascetyczne w formie prace w stylu Pop Art stały się znakiem rozpoznawczym Pantona.
Panton zdobył liczne nagrody i uznanie za projekty krzeseł. Jego"Bachelor's Chair" i "Tivoli Chair" produkowała manufaktura Fritz Hansen z Kopenhagi, firma wokół której skupiało się najzacniejsze grono projektantów, m.in. Kaare Klint, Wegner, Arne Jacobsen czy Poul Kjærholm. Krzesłami „CONE” (późniejsze HEART CHAIR) zainteresowała się znana firma PLUS-LINJE.
Projektował nie tylko pojedyncze meble, zajmował się również kompleksowym wystrojem wnętrz, precyzyjnie dobierając materiały obiciowe, wzory, faktury, kształty. Dużo uwagi poświęcił oświetleniu. Bawił się kolorem. Nasyconym, żywym, pulsującym. Stworzył własny system kolorów.
Żyrandole i lampy sygnowane jego nazwiskiem można spotkać w najbardziej ekskluzywnych miejscach na całym świecie. Zachwyca ich wręcz chirurgiczna precyzja projektu w najdrobniejszych detalach, czyste linie, najlepszy materiał i, oczywiście – kolor.
W 1962 r. Verner Panton wyjeżdża z przyszłą żoną (Marianne Person-Oertenheim) do Cannes, skąd później przenosi się do Bazylei. Tam rozpoczyna współpracę z renomowaną szwajcarską firmą VITRA.
Rok 1967 to długo oczekiwane narodziny "PANTON CHAIR", kultowego krzesła-fotelu wykonanego najnowszą technologią w całości z jednego kawałka sztucznego tworzywa. Niezwykle seksowny, pulsujący czerwienią model stał się ikoną designu za sprawą magazynu NOVA. Ten model pojawia się później jeszcze raz na scenie w roku 1995 w towarzystwie nagiej top modelki Kate Moss zdobiąc okładkę brytyjskiego VOGE.
Popularność projektów Panton'a przebiegała falami. Okres post-wietnamski nieco przygasił dynamikę popytu na jego barwne projekty. Żywe, nasycone, optymistyczne kolory, futurystyczne kształty wydawały się nie na miejscu, jak persona non grata w poważnym towarzystwie. 
Połowa lat 90-tych to ponownie triumfalny marsz kolorowych projektów Verner'a Panton'a w świecie Designu. Jego meble znowu wróciły do produkcji, szczególnie lampy i krzesła, ale również tęczowe materiały obiciowe, tapety, zasłony, drobne detale sztuki użytkowej itp.
Verner Panton zmarł w Kopenhadze na 12 dni przed otwarciem jego retrospektywnej wystawy w Danii, zatytułowanej "Światło i kolor" ( Trapholtmuseum w Kolding).